Praca stała się Twoim lekiem na całe zło. Jest dowodem na to, że jesteś niezawodna i że nic nie jest w stanie Cię powstrzymać. 

Przeszedłeś w swoim życiu różne trudności, a pracę potraktowałeś jak swój parawan, dzięki któremu nie musiałeś się im tak bardzo przyglądać. Dzięki pracy nie miałeś czasu pomyśleć i nadać sens trudnym momentom, które Ci towarzyszyły w życiu…

Zaczynasz jednak rozumieć, że to przez pracę nie myślisz na co dzień co się z Tobą dzieje, co jest dla Ciebie ważne i co chciałbyś dla siebie. W domu też jest masa obowiązków… Czujesz się tak, jakby wszystko było poza Tobą.

Łapiesz się na tym, że odczuwasz ulgę, kiedy po pracy zadzwoni telefon firmowy, który “ratuje Cię” przed myśleniem o swoim życiu… Problemy i potrzeby innych stały się… Twoimi wybawcami – zabierają Twoją uwagę gdzieś indziej, daleko – byle nie była ona skierowana na Twoją osobę.

Zdajesz sobie jednak sprawę, że te myśli będą powracać coraz częściej, a Ty czujesz, że nie powinno to tak wyglądać. Praca też nie daje już takiej satysfakcji, jak kiedyś, ale trzymasz się jej kurczowo, bo w niej nie musisz pokazywać swoich emocji, słabości, prawdziwego siebie…

Wiesz jednak, że musi się to zmienić, bo nie odczuwasz szczęścia, a jedynie frustrację, która odbija się na Tobie i innych. Potrzebujesz pozamykać sprawy i kryzysy z przeszłości, które były na tyle trudne, że skupiłeś się na pracy, aby o nich nie myśleć.

Czy to co czytasz wydaje Ci się być znajome , jeżeli tak jesteś we właściwym miejscu …